نقد و بررسی تازه ترین اثر مجید مجیدی به نام آنسوی ابرها که محصول ایران و هندوستان است.
خواهر و برادری که به خاطر فقر از یکدیگر جدا شده بودند حال با هم مواجه می شوند اما بلافاصله پس از آشتی با مشکلی بزرگ مواجه می شوند که …

منتقد: بالیوود سینما
امتیاز: 4 از 5

نویسنده و کارگردان: مجید مجیدی
موسیقی: ای.ار رحمان
تهیه شده در زی استدیو
تدوین: حسن حسن‌دوست
محصول: ایران و هندوستان

پیش نوشت: برای لو نرفتن موضوع فیلم به داستان این اثر زیبا نخواهیم پرداخت.

 

آنسوی ابرها

جدیدترین اثر خالق «بچه‌های آسمان» همان رنگ و‌ بوی همیشگی را دارد. مخاطب مثل همیشه با سناریو‌ای شسته و رفته با دکوپاژ‌هایی مثال‌زدنی مواجه است که به تمام جزئیات می‌پردازد و بیننده را با روایتی جذاب ولی در عین حال ساده و بی‌آلایش، بدون تروکاژ های عجیب غریب روبه‌رو می‌کند. پی‌رنگ اجتماعی سیاه آنسوی ابرها جامع و شامل است. نویسنده به فقر، فحشا، مواد مخدر و جامعه خلافکاران به درستی پرداخته است. شما چهار جامعه مختلف را طی دو ساعت میبینید که یک‌جا جمع شده اند و تراژدی تمام عیاری را شکل داده‌اند.
ضربه‌ها و نقاط اوج فیلم کاملا به‌جا هستند و اجازه نمی‌دهند مخاطب احساس خستگی کند.
مدت زمان فیلم کمی بیشتر از حد معمول رایج در سینمای ماست اما مجیدی با نقطه‌گذاری‌های متناسب و حسن حسن‌دوست با تدوین چشم‌نوازش به ریتم مناسبی دست پیدا کرده‌اند.
اتالوناژ فیلم با طیفی از رنگ‌های گرم در طول تماشای این اثر، خشونت پنهان در داستان را به مخاطب منتقل می‌کند.

https://bollycine.info/wp-content/uploads/2018/04/beyon3.jpg

آنیل مهتا که پیش از این فیلمبرداری آثار زیبایی همچون «خاموشی»، «باج» و «هرگز نگو خداحافظ» را در کارنامه‌ی خود دارد با هنرنمایی‌های خود زیبایی اثر را دو چندان کرده است. تیلت ابتدایی فیلم، قاب‌های مینیمال، ‌فست موشن‌ها و کرودشات‌های بی‌نظیری که شاهد آن هستیم همه گواه این ماجرا هستند.

موسیقی فیلم ساخته‌ی اِی.آر.رحمان برنده‌ی دو جایزه اسکار است. موسیقی‌ فوق‌العاده‌ی فیلم در بیشتر سکانس‌ها مخاطب را با ضرب‌آهنگ فیلم‌ همراه می‌کند و در انتقال حس به بیننده بی‌نظیر است.

ایشان خاطر بازیگر اصلی فیلم که آنسوی ابر‌ها اولین تجربه‌ی جدی‌اش در زمینه‌ی بازیگری‌است بدون شک یکی از آینده‌دار‌ترین هنرپیشه‌های سینمای هند خواهد بود. بازی جسورانه‌ی ایشان در صحنه‌های حساس فیلم خصوصا سکانس‌های مواجه با شخصیت اول زن داستان (مالاویکا موهانان) بیننده را مجذوب ‌می‌کرد‌. رقص در سینمای هندوستان از موارد بسیار اساسی است و هنرمندان بالیوود رقصیدن را باید از بر باشند، ایشان که برادر ناتنی شاهد کاپور( ستاره بالیوود) است قطعا رقصیدن را از او فرا گرفته و تسلط او در این زمینه ما را یاد شاهد می‌اندازد.

https://bollycine.info/wp-content/uploads/2018/04/beyon1.jpg

پی‌نوشت اول:
فرار کارگردان‌ها به خارج از مرزها!
مجیدی برای ساخته جدید خود کشور هندوستان را انتخاب کرده است که در نوع خود جالب است. مجیدی چند سال در حال رفت و آمد به کشور هندوستان بود تا بتواند سنت های هندوستان را به درستی تحت نظر داشته باشد. او مجبور شد کشوری تقریبا شبیه به ایران را انتخاب کند تا بتواند ممیزی ها را از بین ببرد و فیلمش را با خیال راحت بسازد. این در سطح بین الملل برای ما بد نیست اما با نگاهی عمیق تر میتواند زنگ خطری برای سینمای ما باشد چرا که با ادامه این روند آثاری این چنین زیبا باید با فرهنگ کشور دیگری ساخته شود.

https://bollycine.info/wp-content/uploads/2018/04/beyond2.jpg

پی نوشت دوم:
در کشور خودمان هستند کسانی که به زبان اردو یا هندی مسلط باشند و این برای اشخاص مد نظر میتواند بسیار سخت باشد که شاهد ترجمه غلط یک اثر به این بزرگی باشند.
تیم ترجمه فیلم به زبان پارسی بسیار ضعیف عمل کرده و سه اشکال بزرگ در کار آنها رویت می شود: 1- خلاصه نویسی، 2- غلط نویسی و 3- عدم نوشتن!
برخی صحنه ها دیالوگ ها خلاصه شدند و در صحنه دیگر شاهد ترجمه غلط هستیم و در نهایت در برخی سکانس ها میبینیم که زیرنویس جا مانده یا ترجمه ای نوشته نشده است که این مورد حساس و مهم برای چنین فیلمی شایسته نیست. جالب است که زیرنویس انگلیسی بسیار جامع تر از پارسی است!

  • سلام، مهمان
  • خروج
بزودی
free webpage hit counter